Kadang kamu hanya butuh bacaan ringan yang bisa membuat senyum muncul tanpa perlu cerita yang terlalu rumit. Di situlah dongeng bahasa Sunda singkat lucu terasa menyenangkan untuk dibaca.
Ceritanya biasanya sederhana, dekat dengan kehidupan sehari-hari di kampung, dan penuh kejadian kecil yang mengundang tawa.
Lewat dongeng bahasa Sunda singkat lucu, kamu juga bisa menikmati cerita khas dengan bahasa yang terasa akrab dan hangat. Meski singkat, kisah-kisah seperti ini tetap punya pesan yang mudah dipahami.
Jadi, kalau kamu sedang ingin membaca sesuatu yang santai, kumpulan dongeng ini bisa jadi pilihan yang pas untuk menemani waktu luangmu.
Table of Contents
Dongeng Bahasa Sunda Singkat Lucu: Ucing Nu Jadi Tukang Jaga Dapur

Di hiji lembur anu tenang, aya hiji ucing bodas ngaranna Si Puspa. Si Puspa cicing di imah Nyi Imah anu resep pisan masak. Unggal poe dapur di imah éta sok pinuh ku bau sangu panas, lauk goreng, jeung sayur asem.
Hiji poe, Nyi Imah boga masalah sabab dapurna sok didatangan ku beurit. Beurit-beurit éta sok nyokot kadaharan anu aya di dapur.
Ku sabab éta, Nyi Imah boga ide pikeun ngajadikeun Si Puspa jadi tukang jaga dapur.
“Puspa, ayeuna tugas anjeun ngajaga dapur supaya teu aya beurit nu asup,” ceuk Nyi Imah bari ngelus sirah ucingna.
Si Puspa langsung reueus pisan. Manéhna leumpang ka dapur bari gaya siga satpam. Manéhna diuk di pojok dapur bari ngawaskeun ka mana-mana.
Tapi teu lila ti harita, Si Puspa ngadéngé bau lauk asin anu ngeunah pisan. Manéhna ningali aya lauk goreng dina piring di luhur méja.
“Hmm… ngan saeutik mah moal kanyahoan,” ceuk Si Puspa dina haténa.
Si Puspa tuluy ngaluncat ka méja jeung mimiti ngahakan lauk goreng éta saeutik-saeutik. Tapi sabab ngeunah pisan, laukna malah jadi beak sadayana.
Sanggeus beuteungna pinuh, Si Puspa tuluy sare di dapur bari pura-pura jadi penjaga anu rajin.
Teu lila, Nyi Imah datang ka dapur. Manéhna kaget sabab lauk gorengna geus teu aya.
Si Puspa langsung pura-pura hudang jeung ngeluh, “Miaw… miaw…” siga ucing anu cape ngajaga dapur.
Nyi Imah ngan bisa seuri bari ngomong, “Sigana tukang jaga dapurna malah tukang daharna.”
Artinya:
Di sebuah desa yang tenang, ada seekor kucing putih bernama Si Puspa. Ia tinggal di rumah Nyi Imah yang sangat suka memasak. Setiap hari dapur di rumah itu selalu dipenuhi aroma nasi hangat, ikan goreng, dan sayur asem.
Suatu hari, Nyi Imah punya masalah karena dapurnya sering didatangi tikus. Tikus-tikus itu kerap mengambil makanan di dapur.
Karena itu, Nyi Imah punya ide menjadikan Si Puspa sebagai penjaga dapur.
“Puspa, sekarang tugasmu menjaga dapur supaya tidak ada tikus yang masuk,” kata Nyi Imah sambil mengelus kepala kucingnya.
Si Puspa merasa sangat bangga. Ia berjalan ke dapur dengan gaya seperti satpam. Ia duduk di sudut dapur sambil mengawasi ke segala arah.
Namun tidak lama kemudian, Si Puspa mencium aroma ikan asin yang sangat lezat. Ia melihat ada ikan goreng di atas meja.
“Hm… kalau sedikit saja pasti tidak ketahuan,” pikir Si Puspa.
Ia pun melompat ke meja dan mulai memakan ikan goreng itu sedikit demi sedikit. Karena rasanya sangat enak, akhirnya ikan itu habis semuanya.
Setelah perutnya kenyang, Si Puspa tidur di dapur sambil berpura-pura menjadi penjaga yang rajin.
Tak lama kemudian, Nyi Imah datang ke dapur dan terkejut karena ikan gorengnya sudah tidak ada.
Si Puspa langsung berpura-pura bangun dan mengeluh, “Meong… meong…” seperti kucing yang lelah menjaga dapur.
Nyi Imah hanya tersenyum sambil berkata, “Sepertinya penjaga dapurnya malah jadi tukang makan.”
Dongeng Bahasa Sunda Singkat Lucu: Si Ujang Nu Hayang Jadi Patani Dadakan
Di hiji lembur anu pinuh ku sawah héjo, aya budak ngaranna Ujang. Unggal poe, Ujang sok ningali bapana keur digawé di sawah melak pare. Bapana sok cangkul, nandur, jeung beberesih jukut di sawah.
Hiji poe, Ujang ngarasa panasaran. Manéhna mikir yén jadi patani téh pasti gampang jeung pikaresepeun.
“Pak, abdi hoyong nyobaan jadi patani,” ceuk Ujang ka bapana.
Bapana ngan seuri bari ngomong, “Mun hayang nyobaan mah teu nanaon, tapi kudu kuat jeung sabar.”
Isukna, Ujang milu ka sawah. Manéhna mawa cangkul leutik bari gaya siga patani beneran. Nalika bapana mimiti nyangkul taneuh, Ujang ogé nyobaan nyangkul.
Tapi kakara sakali nyangkul, Ujang geus ngarasa capé.
“Pak… naha taneuhna beurat pisan?” ceuk Ujang bari ngos-ngosan.
Bapana ngan seuri leutik. “Eta sabab jadi patani mah kudu sabar jeung kuat.”
Ujang terus nyobaan deui, tapi cangkulna malah nyangkut kana taneuh. Sapatu Ujang ogé kotor ku leutak nepi ka hésé leumpang.
Tungtungna, Ujang diuk di sisi sawah bari nyeka kesang.
“Pak, sigana jadi patani teu gampang nya,” ceuk Ujang.
Bapana ngangguk bari seuri. “Leres, tapi ku patani urang bisa dahar sangu unggal poe.”
Ujang tuluy seuri bari ngomong, “Upami kitu mah, abdi ayeuna jadi patani dadakan wungkul heula.”
Bapana jeung patani séjén di sawah langsung seuri ngadéngé ucapan Ujang.
Artinya:
Di sebuah desa yang dipenuhi sawah hijau, ada seorang anak bernama Ujang. Setiap hari, Ujang sering melihat ayahnya bekerja di sawah menanam padi. Ayahnya mencangkul, menanam, dan membersihkan rumput di sawah.
Suatu hari, Ujang merasa penasaran. Ia berpikir bahwa menjadi petani pasti mudah dan menyenangkan.
“Ayah, saya ingin mencoba menjadi petani,” kata Ujang kepada ayahnya.
Ayahnya hanya tersenyum dan berkata, “Kalau ingin mencoba tidak apa-apa, tapi harus kuat dan sabar.”
Keesokan paginya, Ujang ikut ke sawah. Ia membawa cangkul kecil dengan gaya seperti petani sungguhan. Ketika ayahnya mulai mencangkul tanah, Ujang juga mencoba mencangkul.
Namun baru sekali mencangkul, Ujang sudah merasa lelah.
“Ayah… kenapa tanahnya berat sekali?” kata Ujang sambil terengah-engah.
Ayahnya tersenyum kecil. “Itu karena menjadi petani harus sabar dan kuat.”
Ujang mencoba lagi, tetapi cangkulnya malah tersangkut di tanah. Sepatu Ujang juga kotor oleh lumpur hingga sulit berjalan.
Akhirnya, Ujang duduk di pinggir sawah sambil mengusap keringat.
“Ayah, sepertinya menjadi petani tidak mudah ya,” kata Ujang.
Ayahnya mengangguk sambil tersenyum. “Benar, tapi berkat petani kita bisa makan nasi setiap hari.”
Ujang lalu tersenyum dan berkata, “Kalau begitu, saya sekarang jadi petani dadakan saja dulu.”
Ayahnya dan para petani lain di sawah langsung tertawa mendengar ucapan Ujang.
Dongeng Bahasa Sunda Singkat Lucu: Budak-budak Nu Sieun Ku Oray Bohongan

Di hiji lembur anu sepi jeung asri, aya sababaraha budak anu resep pisan ulin di kebon tukangeun imah. Aya Asep, Ujang, jeung Deni. Maranéhna sok ulin lumpat-lumpatan bari nyiar buah atawa nyokot kai leutik pikeun kaulinan.
Hiji poe beurang, maranéhna keur ulin di kebon anu pinuh ku jukut. Tiba-tiba Asep ningali hiji barang panjang di taneuh.
Asep langsung ngagero tarik, “Eh… aya oray! Oray!”
Ngadéngé kitu, Ujang jeung Deni langsung kaget. Maranéhna lumpat bari ngagorowok sieun.
“Ulah deukeut-deukeut! Engké digigit!” ceuk Ujang bari lumpat ka tukang tangkal.
Sababaraha menit ti harita, maranéhna ngan ukur ningali ti kajauhan. Tapi orayna henteu gerak-gerak.
Deni jadi panasaran. Manéhna lalaunan deukeut ka tempat éta bari nyekel dahan kai.
“Asep, ieu mah siga tali lain oray,” ceuk Deni.
Sanggeus ditingali leuwih deukeut, tétéla éta ngan tali lami anu ragrag di taneuh.
Asep langsung ngarasa éra. Ujang jeung Deni tuluy seuri tarik.
“Urang tadi lumpat siga aya oray gedé pisan,” ceuk Ujang bari seuri.
Asep ngan bisa garuk-garuk sirahna bari milu seuri.
Ti harita, maranéhna sapuk yén lamun ningali hal anu anéh, kudu dipariksa heula supaya teu salah sangka.
Artinya:
Di sebuah desa yang tenang dan asri, ada beberapa anak yang sangat suka bermain di kebun belakang rumah. Mereka adalah Asep, Ujang, dan Deni. Mereka sering berlari-larian sambil mencari buah atau mengambil ranting kecil untuk bermain.
Suatu siang, mereka sedang bermain di kebun yang penuh rumput. Tiba-tiba Asep melihat benda panjang di tanah.
Asep langsung berteriak, “Eh… ada ular! Ular!”
Mendengar itu, Ujang dan Deni langsung kaget. Mereka berlari sambil berteriak ketakutan.
“Jangan dekat-dekat! Nanti digigit!” kata Ujang sambil bersembunyi di belakang pohon.
Beberapa menit kemudian, mereka hanya melihat dari kejauhan. Namun ular itu tidak bergerak sama sekali.
Deni menjadi penasaran. Ia perlahan mendekat sambil memegang sebatang kayu.
“Asep, ini sepertinya tali, bukan ular,” kata Deni.
Setelah dilihat lebih dekat, ternyata itu hanyalah tali lama yang terjatuh di tanah.
Asep langsung merasa malu. Ujang dan Deni pun tertawa keras.
“Tadi kita lari seperti ada ular besar sekali,” kata Ujang sambil tertawa.
Asep hanya bisa menggaruk kepalanya sambil ikut tertawa.
Sejak saat itu, mereka sepakat bahwa jika melihat sesuatu yang aneh, harus diperiksa dulu supaya tidak salah sangka.
Dongeng Bahasa Sunda Singkat Lucu: Mang Asep Nu Ngira Hujan Gedé
Di hiji lembur anu sepi, aya lalaki ngaranna Mang Asep. Manéhna cicing di imah panggung leutik deukeut kebon jeung tangkal mangga. Mang Asep resep pisan sare beurang sanggeus gawe di kebon.
Hiji poe, sanggeus capé beberesih kebon, Mang Asep tuluy sare di kamar. Angin sepoi-sepoi ngajadikeun anjeunna sare pisan tibra.
Tiba-tiba aya sora tarik ti hateup imah.
“Duk… duk… duk…”
Mang Asep langsung hudang bari kagét. Manéhna mikir yén hujan gedé keur turun.
“Waduh, hujan badag pisan sigana,” ceuk Mang Asep bari buru-buru kaluar imah.
Manéhna ningali ka langit. Tapi anéhna, langit téh caang jeung teu aya méga hideung.
Sora di hateup imahna masih kadéngé deui.
“Duk… duk… duk…”
Mang Asep jadi panasaran. Manéhna tuluy leumpang ka tukangeun imah pikeun ningali naon anu sabenerna kajadian.
Tétéla aya sababaraha budak lembur keur ngalungkeun buah mangga ka hateup imahna supaya manggana ragrag.
Nalika budak-budak ningali Mang Asep, maranéhna langsung eureun jeung rada kagét.
Mang Asep ngan melong bari seuri.
“Oh… ieu nu disangka hujan gedé téh,” ceuk Mang Asep bari seuri leutik.
Budak-budak ogé tuluy seuri sabab teu nyangka sora mangga ragrag bisa disangka hujan.
Ti harita, Mang Asep sok inget yén teu sagala sora kudu langsung disangka anu anéh.
Artinya:
Di sebuah desa yang tenang, ada seorang pria bernama Mang Asep. Ia tinggal di rumah panggung kecil dekat kebun dan pohon mangga. Mang Asep sangat suka tidur siang setelah bekerja di kebun.
Suatu hari, setelah lelah membersihkan kebun, Mang Asep tidur di kamarnya. Angin sepoi-sepoi membuatnya tertidur sangat pulas.
Tiba-tiba terdengar suara keras dari atap rumah.
“Duk… duk… duk…”
Mang Asep langsung terbangun dengan kaget. Ia mengira hujan deras sedang turun.
“Waduh, sepertinya hujan besar sekali,” kata Mang Asep sambil buru-buru keluar rumah.
Ia melihat ke langit. Namun anehnya, langit tampak cerah dan tidak ada awan gelap.
Suara di atap rumahnya masih terdengar lagi.
“Duk… duk… duk…”
Mang Asep menjadi penasaran. Ia lalu berjalan ke belakang rumah untuk melihat apa yang sebenarnya terjadi.
Ternyata ada beberapa anak desa yang sedang melempar buah mangga ke atap rumahnya agar mangganya jatuh.
Ketika anak-anak itu melihat Mang Asep, mereka langsung berhenti dan agak kaget.
Mang Asep hanya melihat sambil tersenyum.
“Oh… ini yang saya kira hujan deras,” kata Mang Asep sambil tertawa kecil.
Anak-anak pun ikut tertawa karena tidak menyangka suara mangga jatuh bisa disangka hujan.
Sejak saat itu, Mang Asep selalu ingat bahwa tidak semua suara harus langsung dianggap sebagai sesuatu yang aneh.
Dongeng Bahasa Sunda Singkat Lucu: Mang Jajang Nu Kagét Ku Sora Kodok

Di hiji lembur anu tenang, aya lalaki ngaranna Mang Jajang. Imahna aya deukeut kebon jeung balong leutik di tukangeun imah. Unggal peuting, suasana di dinya sok sepi pisan.
Hiji peuting, Mang Jajang keur di imah bari rék sare. Tiba-tiba manéhna ngadéngé sora tarik ti arah kebon.
“Krok… krok… krok…”
Mang Jajang langsung eureun. Haténa rada deg-degan.
“Naon éta sora? Ulah-ulah aya sato gedé di kebon,” ceuk Mang Jajang dina haténa.
Sora éta kadéngé deui, malah leuwih tarik.
“Krok… krok… krok…”
Mang Jajang jadi panasaran tapi ogé rada sieun. Manéhna tuluy nyokot senter sarta lalaunan kaluar ti imah.
Manéhna leumpang ka arah balong bari nyorotkeun lampu senter ka ditu ka dieu.
Nalika lampuna disorotkeun ka sisi balong, Mang Jajang langsung reuwas.
Tétéla aya sababaraha kodok keur di sisi balong bari ribut sorangan.
“Krok… krok… krok…”
Mang Jajang langsung seuri lega.
“Ealah… ieu mah ngan kodok. Kuring tadi nyangka aya naon,” ceuk Mang Jajang bari seuri.
Kodok-kodok éta masih waé ngaluarkeun sora siga teu paduli.
Mang Jajang tuluy balik deui ka imah bari seuri sorangan.
Ti harita, Mang Jajang teu gampang kagét deui lamun ngadéngé sora ti kebon peuting-peuting.
Artinya:
Di sebuah desa yang tenang, ada seorang pria bernama Mang Jajang. Rumahnya berada dekat kebun dan kolam kecil di belakang rumah. Setiap malam suasana di sana biasanya sangat sepi.
Suatu malam, Mang Jajang sedang di rumah dan hendak tidur. Tiba-tiba ia mendengar suara keras dari arah kebun.
“Krok… krok… krok…”
Mang Jajang langsung berhenti. Jantungnya sedikit berdebar.
“Apa itu suara? Jangan-jangan ada hewan besar di kebun,” pikir Mang Jajang.
Suara itu terdengar lagi, bahkan lebih keras.
“Krok… krok… krok…”
Mang Jajang menjadi penasaran tetapi juga sedikit takut. Ia lalu mengambil senter dan perlahan keluar dari rumah.
Ia berjalan menuju kolam sambil menyorotkan cahaya senter ke berbagai arah.
Ketika cahaya senter diarahkan ke tepi kolam, Mang Jajang langsung terkejut.
Ternyata ada beberapa katak yang sedang berada di tepi kolam sambil bersuara keras.
“Krok… krok… krok…”
Mang Jajang langsung tertawa lega.
“Ah… ternyata hanya katak. Saya tadi kira ada apa,” kata Mang Jajang sambil tertawa.
Katak-katak itu masih saja bersuara seolah tidak peduli.
Mang Jajang lalu kembali ke rumah sambil tersenyum sendiri.
Sejak saat itu, Mang Jajang tidak mudah terkejut lagi ketika mendengar suara dari kebun pada malam hari.
Ceritanya ringan, dekat dengan kehidupan sehari-hari, dan sering menghadirkan kejadian kecil yang bikin senyum-senyum sendiri. Walaupun singkat, cerita seperti ini tetap menyimpan pesan yang mudah dipahami.
Menariknya lagi, konten cerita yang ringan seperti dongeng juga bisa menjadi cara efektif untuk menarik pembaca di sebuah website.
Jika kamu sedang mengembangkan situs dan ingin jangkauannya semakin luas di mesin pencari, Optimaise sebagai digital agency Malang menyediakan jasa backlink yang bisa membantu meningkatkan visibilitas website kamu.
Setelah menikmati kumpulan cerita tadi, kamu juga bisa melanjutkan membaca artikel dongeng sebelum tidur yang tak kalah seru untuk disimak.
